لوله پی وی سی (پلی وینیل کلرید) لوله ای است که با پلیمریزاسیون مونومر وینیل کلرید ساخته می شود. پی وی سی پلیمری است که از کمترین مواد اولیه نفتی در مقایسه با دیگر پلیمرها استفاده می کند. و لوله HDPE (پلی اتیلن با چگالی بالا) لوله ای است که از پلی اتیلن با چگالی بالا ساخته شده است. پلی اتیلن خود پلیمری است که از مونومرهای اتیلن زنجیره بلند تشکیل شده است
از نظر کشش، در مقایسه با لوله های HDPE، لوله های پی وی سی کشش کمتری دارند. برای الاستیک کردن این نوع لوله پی وی سی معمولاً از پلاستیک سازها استفاده می شود. با این حال، اضافه شدن این ماده خطرناک تلقی می شود، بنابراین بهتر است از آن دوری کنید. اگر می خواهید ارتجاعی شود، می توانید کمی هم آن را گرم کنید، اما این کشش تنها زمانی موقتی است که هنوز گرم است. لوله HDPE بسیار انعطاف پذیر است، و می تواند در زوایای عمومی بدون مفاصل خم شود.
لوله پی وی سی و لوله HDPE عملکرد طولانی مدت دارند، با این تفاوت که لوله پی وی سی سفید است، اگر اغلب برای مدت طولانی با ماس پوشیده شده باشد. اگرچه لوله پی وی سی دارای ملک جذب گرما است، اما اگر در منطقه ای در معرض آفتاب قرار گیرد منحنی تر خواهد شد. بر خلاف لوله های پلی اتیلن با چگالی بالا، نمی تواند ماس را بیش از حد رشد دهد و مقاوم در برابر گرما است، بنابراین حتی زمانی که در معرض نور خورشید قرار می گیرد خم نخواهد شد.
از نظر عملکردی، هر دو عملکرد زهکشی دارند، و تنها لوله های پی وی سی اجازه نصب آب سرد را می دهند. و لوله HDPE می تواند برای نصب آب گرم یا سرد مورد استفاده قرار گیرد.
 |  |